door Henk van der Heide
Zaterdag 28 maart moest Schaakwoude 2 de uitgestelde wedstrijd tegen Staunton Groningen 3 nog spelen. We hadden maar liefst vier invallers. Dat was de gelegenheid voor Hessel en Kees om te debuteren in de KNSB. De wedstrijd werd gespeeld in ’t Vinkhuis in een buitenwijk van Groningen. Het was een tot buurtcentrum verbouwde boerderij met gratis parkeerplekken!
Toen ik rondje deed om kijken hoe we de opening door gekomen waren, zag ik de voortekenen van een klein drama. Kees en Jaap stonden al een stuk achter en Hessel had een onprettige stelling. De theoretisch kans op het kampioenschap leek nu al verkeken. Ook omdat Assen 2 dat in dezelfde zaal speelde tegen De Paardensprong 1 en een gemakkelijke dag had.
Niet veel later ging Pieter in de fout tegen Frans Vermeulen en nog even later gaf Kees op tegen de jonge dame van Staunton. Zelf had ik wel een aardige Franse opening tegen Hans. Ik zag verschillende spannende voortzettingen waaraan misschien ook wel de nodige gevaren kleefden. Helaas had ik niet de energie om deze zetten goed door te rekenen. Dus speelde een voorzichtige zet en dat leidde tot een grote afruil, waarna ik remise aanbood omdat ik te weinig perspectief zag in het resterende eindspel.
Jan, de man in vorm, kon dankzij een misrekening van zijn tegenstander iets terug doen waarmee de tussenstand op 2 ½ – 1 ½ kwam.
Uiteindelijk redde Hessel het ook niet omdat hij twee werkeloze paarden had, terwijl de strijd zich afspeelde op de andere kant van het bord.
Op bord 3 speelde Gerke tegen Henk Seijen. Er waren al veel stukken afgeruild maar dat waren geen gunstige afruilen voor Gerke. Onderweg naar de speelzaal waren we de nestor van Staunton voorbij gelopen als of hij stil stond. “Die heeft niet veel energie meer” ,dacht ik nog. Maar eenmaal achter het bord was het een geheel andere verhaal. Deze Henk had geen zin in een gemakzuchtige remise en ging er eens goed voor zitten. Gerke zweette peentjes maar wist met kundig kunst en vliegwerk toch de veilige remise haven te bereiken. 4-2
Intussen verzette Jaap zich taai tegen tegen Gert-Jan Ris. De teamleider van Staunton III was in een vriendelijke bui en accepteerde remise omdat dat ook de winst van de thuisclub betekende.
Kees speelde een hele lange, interessante partij tegen Anders met tegengestelde rokades. Toen Kees gedwongen werd om een pion op g2 te verdedigen met Lf1 begon zijn stelling er erg bedenkelijk uit te zien, ook omdat zijn koning in het centrum was blijven hangen. Hij wist zich echter knap staande te houden ondanks vervelende dreigingen. Dat leidde uiteindelijk tot een toreneindspel met een pion minder wat me verloren leek, maar Anders ging te snel en te ver met een vrijpion naar voren. Een handig schaakje betekende pionnenruil zodat er een remise eindspel ontstond.
3 – 5 tegen het onderaan staande Stauton 3. Wat mij betreft een wedstrijd om snel te vergeten. Maar misschien denken onze dappere debutanten er geheel anders over. Een dag om nooit te vergeten!