Op 7 februari stond de 6e (of was het nou de 7e) speelronde op het programma. Dit was alweer onze laatste thuiswedstrijd van het seizoen! In klasse 3A staat het dit jaar allemaal erg dicht op elkaar; voorafgaand aan de ronde was de afstand tussen plek 2 en 10 slechts 3 matchpunten! We kunnen zowel elk match- én bordpunt dus goed gebruiken en hadden besloten enigszins te husselen met de opstelling tegen het altijd verrassende Staunton.
Bord 2 was als eerste klaar. Hier speelde Albert Jan tegen jeugdtalent Bram Baarspul, die zijn koning in het midden hield en met een pionnenstorm op de damevleugel de witte monarch onder vuur probeerde te nemen. Albert Jan zocht de complicaties door lichte stukken te activeren, maar zijn tegenstander verdedigde dit nauwkeurig. Beide spelers konden daarna niet goed voorkomen dat veel stukken geruild werden, waarna we al gauw tot remise werd besloten.
Op bord 7 speelde de tegenstander van Ronald van de 10 zetten 4x met de dame. Ronald dacht hier gebruik van te kunnen maken, maar dit bleek tegen te vallen. Nadat zijn tegenstander een paard tegen een loper van Ronald kon ruilen bleef er een puinhoop over die niet meer te redden viel (0,5-1,5).
Naast Ronald speelde invaller Evert een Catalaanse opening waar zwart niet de beste zetten deed in het middenspel. Evert rekende een variant niet helemaal goed door (pionwinst), waardoor zijn voordeel verdampte. Na wat schermutselingen kwam Evert toch in de verdrukking, mede omdat hij nog 9 zetten moest doen voor de tijdscontrole in 6 minuten. Dit werden niet de beste zetten waardoor zwart fataal met de torens binnen kon komen op de tweede rij (0,5-2,5).
Gelegenheidskopman Henk kwam goed uit de opening en stond steeds iets beter, maar richting ge tijdnoodfase kreeg wit toch de betere stelling. Vervolgens zette wit de stelling met h4 dicht na afruil van torens en dames, waardoor het voor Henk eenvoudiger werd om de stelling in het vervolg dicht te houden; remise (1-3).
Naast mij zag ik dat de tegenstander van Gert Jan met wit niet bijzonder veel uitrichtte; veel stukken op de onderste rij en weinig neiging naar voren, zo was mijn oordeel. Gaandeweg kon Gert Jan een pion buitmaken, welke werd omgezet in een kwaliteit. Op de 40e zet ging er echter een pion verloren, waardoor wit in het eindspel relatief eenvoudig remise kon afdwingen (1,5- 3,5).
Blijven over Jan Sybren, Bart en ik. Eerstgenoemde speelde de opening niet helemaal nauwkeurig, waardoor zwart snel minstens gelijk spel had. Door handig te manoeuvreren kreeg Jan Sybren in wederzijdse tijdnood toch de kans om een pion te winnen, maar hij had verkeerd gerekend. Na de tijdnoodfase zat er niet genoeg muziek meer in de stelling voor een serieuze winstpoging.
Ondertussen had Bart de koning moeten omleggen. Zijn tegenstander speelde een hele scherpe variant. Bart had dit ooit wel eens bekeken, maar dat was helaas niet dit jaar (en ook niet vorig jaar). Achteraf bleek dat de partij toch vrij lang de theorie volgde, maar op een gegeven moment miste Bart twee details. Daardoor stond hij op zet 18 al verloren (+3). Het eindspel was wel wat onduidelijk dus probeerde hij het nog even, maar dit mocht helaas niet baten (2-5).
Zelf was ik met voordeel uit de opening gekomen. Echter had ik (te) veel tijd geïnvesteerd in het vroege middenspel, waardoor ik op zet 25 nog minder dan 5 minuten over had. Ik wist de tijdscontrole te halen met een lastig eindspel waar wit waarschijnlijk nog net gewonnen staat. Tijdens de partij dacht ik op zet 40 geblunderd te hebben door mijn tegenstander de mogelijkheid te geven naar een pionneneindspel af te wikkelen, maar dit bleek naderhand niet het geval. Uiteindelijk bereikte de partij de volgende studie-achtige stelling: Stelling na 56… a2 In deze stelling zijn f4 en g4 de zetten waar je als eerst naar kijkt. Na 57. f4 blijkt de zwarte koning op tijd om de zwarte koning te stoppen: 57… Kd5 58. f5 Ph8 59. g4 Ke5. Ook na 57. g4 kan zwart zich redden: 57… Ph8 58. g5 Kd5 en de koning is wederom op tijd.Derhalve dient 57. g3!! zich aan als de winnende zet. Hierdoor komt zwart in een soort zugzwang: – Op 57… Kd5 volgt Pb4+.- 57… d5 ontneemt de zwarte koning de snelste weg naar de oprukkende witte pionnen; 58. g4 d4 59. f4 Kd5 60. f5 Ph8 61. g5 Ke5 62. g6 Kf6 en zwart staat helemaal vast en kan de pionnen nooit ophalen.-Dan blijft dus heen en weer gaan met het paard als enige optie over, maar ook dit redt zwart niet; 57… Ph8 58. g4 Pg6 (dit is de originele stelling maar wit heeft ‘gratis’ de g2 pion naar g4 mogen spelen. Dit tempo beslist de partij: 59. f4 Kd5 60. f5 Ph8 61. g5 Ke5 62. g6 en wit heeft dezelfde winnende pionnenformatie bereikt. Hierdoor werd de eindstand dus bepaald op een 3-5 nederlaag. Zoals gezegd zit het in klasse 3A erg dicht op elkaar (dit blijkt eens te meer dat wij elke wedstrijd tussen de 3 en 4,5 bordpunt hebben gescoord!), maar feit blijft dat we nu nog maar 1 matchpunt boven de degradatiestreep staan. Er dienen dus zeker nog de nodige punten gehaald te worden de komende ronden voor handhaving.