Tijdnood breekt diverse spelers op in derde ronde van Schaakwoude

Tijdnood breekt diverse spelers op in derde ronde van Schaakwoude

Door Jan v/d Veen

Hoe springt een schaker met zijn een uur en drie kwartier om voor zijn 35 verplichte zetten? Sommige spelers noteren tijdens de partij niet alleen hun zetten, doch zo nu en dan ook hun speeltijd op dat moment. Misschien is dit een tactiek voor spelers die regelmatig met tijdnood te maken krijgen.
Mathijs Visser zat met de witte stukken tegen verdedigingskunstenaar Klaas Stellema. Om openingen te vinden in de zwarte stelling investeerde hij heel veel tijd. Toen hij nog 16 zetten in een minuut moest doen, bood hij remise aan. Aps Steenberg gaf Henk Kooistra prima partij. Hij verloor op de 26e zet een pion en ging te snel zetten, waarna het na een foute afruil helemaal mis ging. Hessel Sijbersma speelde in de opening heel agressief tegen de erevoorzitter. Deze verdwaalde daardoor al snel en verloor de grip op de stelling. Bij Bauke Vroom en Nathalie Steringa kwam het Aangenomen Damegambiet op het bord. Na de wederzijdse korte rochade verloor wit een toren tegen een loper. Toen zijn loperoffer op h6 mislukte, ging het voor hem bergafwaarts.
Nathalie bezet na ronde drie de derde plaats.
Het duel tussen Johan Cnossen en Catrines Veenstra was bloedstollend spannend. In het middenspel won zwart de kwaliteit, doch de aanval van wit was dreigender. Catrines ging door de vlag. In een Engelse opening, die bij Willem Woudstra en Henk van der Heide op het bord kwam, schoof wit snel zijn pionnen naar voren, die door zwart onder vuur werden genomen. Na vele afruilen hield wit in een ingewikkelde stelling het loperpaar over en druk via de d-lijn. Toen zijn torens hier binnendrongen, was het snel beslist. Jan Meijer boekte zijn tweede zege; dit ging ten koste van Albert van der Lijn. Ook bij Johan Attema en Jan Eelkema kwam een Engelse opening op het bord. Doordat wit toeliet dat zwart e4 kon spelen, kon wit zijn stukken niet goed ontwikkelen en in het spel brengen. Hij ging tenslotte aan de dreigingen van zwart ten onder. Pee Kooistra zat vanuit de opening al leuk in zijn partij tegen mevrouw Hiemstra, die dacht een loper buit te maken, doch had vergeten dat Kooistra een paard kon veroveren en daardoor aanval kreeg. Deze leidde tot winst. Na een Damegambiet-opening kreeg wit, Auke van der Zee, ruimtevoordeel tegen Pieter van Kammen. Deze wist de schade te beperken en na vele afruilen kwam er een paardeneindspel met elk vier pionnen op het bord. Men besloot tot remise. Analyse acheraf wees uit dat de beste kansen voor wit waren. In een erg lange partij greep Siebren Westra in het verre eindspel de winst tegen Gerke Ros. In een Italiaanse partij wist Gerke een pion te winnen. Dit was niet zonder risico. Door tijdsdruk ruilde zwart af naar een toreneindspel met een pion meer. Wit zijn koning had de oppositie en dat leidde uiteindelijk tot winst, mede doordat zwart weinig tijd had. Ook grote tijdnood bij Wytze Visser in zijn duel tegen Gerben van der Heide. Na de Siciliaanse opening kabbelde de partij langzaam voort; beide spelers durfden of zagen geen mogelijkheid om door te breken. Het spel verschoof naar de koningsvleugel. Na 20 zetten verdween er materiaal van het bord. Na de eerste afruilen zag wit een aftrekschaak over het hoofd en raakte de kwaliteit kwijt. Zwart had wel voordeel doch uiteindelijk te weinig tijd om het af te maken. Met nog 40 tellen op de klok bood hij remise aan. Dat werd aangenomen.

Geef een reactie