Schaakwoude 2 in blessuretijd langs Jurjen Tolsma

Posted on

In een merkwaardige wedstrijd heeft Schaakwoude 2 donderdagavond 15 februari goede zakengedaan voor het kampioenschap. Het won in blessuretijd van Jurjen Tolsma. Hoewel er lange tijd niet veel aan de hand leek, moest het opeens toch nog vol aan de bak, waarna het de matchpunten in de schoot kreeg geworpen. Ondertussen verloor de enig overgebleven concurrent Bakkeveen van Philidor 4. Lasker 2 speelde gelijk tegen DTK. Door deze uitslagen kan het kampioenschap Schaakwoude 2 nauwelijks meer ontgaan.

Eerder dit seizoen verloor ons bekerteam nog in Stiens van Jurjen Tolsma. Wij waren dus gewaarschuwd en uit op sportieve revanche. Ditmaal kwam Tolsma bij ons op bezoek.

Flashback

Een jaar of 7 a 8 geleden speelde Schaakwoude 2 ook om kampioen te worden in de eerste klasse. In het koetshuis bleek Jurjen Tolsma lastig te kraken, Wopke speelde tegen Yme Brinksma bij de stand 3,5-3,5. Wopke ging daarbij door de tijd. Iedereen zag het behalve Yme Brinksma. Wopke zette zijn pokerface op en deed of er niets aan de hand was. Beide heren speelden nog een minuut of vijf door, waarbij nog verscheidene zetten werden gedaan. Tot ieders verbazing bood Brinksma zonder naar de klok te kijken remise aan. Uiteraard hoefde Wopke daar niet lang over na te denken!

Even na 22 uur kwam Wopke bij mij met de vraag of hij ook remise mocht aanbieden. Wopke speelde op bord 2 tegen Piet Hoogland. Wopke had een prima positie opgebouwd, maar was toch in een remiseachtig eindspel beland. Ik wou Wopke niks laten forceren, dus zei ik dat remise eventueel OK was. Niet veel later toen ik weer achter het bord zat hoorde ik zijn tegenstander remise aanbieden. Tot mijn verrassing sloeg Wopke die af! Wopke kon veilig doorspelen en wou eerst zien hoe de tegenstander een tactische dreiging het hoofd zou bieden. De tegenstander greep mis en om 22:15 hadden wij het eerste punt binnen.

Op dit moment leek er nog geen vuiltje aan de lucht. Even later bracht Evert de voorsprong vrij eenvoudig op 2-0. Tegenstander Gerrit Antoon Torensma pakte eerder per ongeluk het verkeerde stuk beet en dit moest hij bekopen met stukverlies. Dit kon Evert vervolgens eenvoudig uitspelen.

Rense de Boer speelde als invaller op bord 8 tegen Tjerk Nijdam. Al snel won Rense een pion en aanvankelijk leek het erop dat Rense de tegenstander ging overrompelen. In een goede stelling kon Rense echter toch niet echt doordrukken. Vervolgens zag Rense in een combinatie een tussenschaakje over het hoofd. Stukverlies in de partij. Om 22:30 was Jurjen Tolsma terug in de wedstrijd.

Even later trok Jurjen Tolsma de stand in evenwicht. Mathijs speelde op bord 3 tegen Bouke Woudstra. In een moeilijke stelling ging hij helaas door de tijd 2-2.

Gerke speelde op bord 1 tegen Andrew Weltevreden. Het schijnt dat Gerke al vroeg beter stond. Verder kreeg ik weinig van deze partij mee. In ieder geval bracht Gerke ons om 23 uur weer op voorsprong 3-2.

Folmer had het ondertussen op bord 5 lastig tegen Marten Kroondijk. Al snel kwam Folmer gedrukt en in het nadeel. Materieel bleef de stelling in evenwicht. In een pionneneindspel was Folmer nog steeds in het nadeel. De koning van de tegenstander kwam erbij en weer trok Tolsma de stand gelijk 3-3.

Bauke Vroom trof op bord 7 Joop Claus. Bauke kreeg een goede stelling op het bord maar de tegenstander verdedigde taai. Na wat laveren kwam Claus in tijdnood. Bauke kon nu wat gemakkelijker een doorbraak forceren en daarmee de partij beslissen 4-3.

Alles hing nu af van Henk die nu tegen Yme Brinksma speelde. Het laatste kwartier speelde Brinksma (last van de rug?) staande. Henk stond eerder beter maar miste de broodnodige scherpte. Met het oog op de stand bood Henk remise aan, maar vergezelde dit met een matige zet. Brinksma deed of hij niks hoorde (of hoorde hij het echt niet?) en won gedecideerd de kwaliteit. Henk had nog wel een matdreiging, maar dit was eenvoudig te pareren. Eigenlijk was Henk zijn stelling rijp voor de sloop. Tot totaal onverwacht er een remiseaanbod van Brinksma kwam. Zeer opmerkelijk met het oog op de stand. Maar net als Wopke 8 jaar geleden hoefde ook Henk hier niet lang over na te denken. Zo werd op het eind toch nog de overwinning die even ver weg leek binnen geharkt.