Ronde 5 en 6 online KNSB-competitie: beestachtige Calimero’s bijten van zich af!

Door Gert Jan

Na vier ronden in de hoek te hebben gezeten waar de klappen vielen, deed Schaakwoude er vanmiddag alles aan om haar eer te herstellen. Het resultaat? Een vol matchpunt op een koude, grijze zaterdagmiddag.

In de eerste wedstrijd van de dag speelden we tegen Autovakmeester Schaap MAch 1, een naam waar je U tegen mag zeggen. Voorafgaand aan de partijen was er een heuse intimidatiestrijd gaande tussen enerzijds het Schaap en de (Tjark) Vos tegenover de Gorilla (Folmer), de Hond (Christiaan) en de Pyk (Ronald). Qua levensgevaarlijke dieren stonden we al 1-0 voor.

Christiaan speelde met wit en zijn imponerende vier pionnetjes tegen de sterke Tjark Vos. De gulzige dame van Tjark snoepte een paar pionnetjes, maar werd vervolgens telkens door de witte toren achtervolgd. Remise. De tweede partij kreeg Christiaan een veelbelovende stelling met tegenovergestelde rokades. Toen Tjark echter uiteindelijk een piondoorbraak wist te forceren, was er voor Christiaan geen redden meer aan.

Ronald had – naar eigen zeggen – een dramatische eerste partij tegen David de Visser. In een Taimanov Siciliaan sprongen de witte paarden Ronald om de oren, waar hij zó door werd overrompeld dat hij een tactische truc miste. Daarna was het snel gebeurd. In de tweede partij revancheerde Ronald zich goed, ondanks de pion die hij aan het begin verloor. Een mooie dubbelaanval met het paard zorgde voor de 1-1.

Sven moet zich op een roze wolk hebben gewaand na zijn winst tegen GM Hans Ree. Dat was ook te zien in zijn partijen tegen Dutch_Artist (Enrico van Egmond). Sven kreeg al snel een dodelijke aanval op de zwarte koning, liet al zijn stukken slaan en ging vol voor de aanval. Een meedogenloze killer die Sven. In de tweede pot won Sven zelfs in 7 zetten! Zijn tegenstander had een zogenoemde “mouse-slip”, waardoor Sven direct een pion voorkwam. De Dutch-Artist probeerde in de chat met man en macht Sven te bewegen om een remise-aanbod te accepteren uit sympathie, maar meedogenloos als altijd gaf Sven geen krimp. 2-0. (Sven gaf richting ons wel aan het zielig te vinden voor zijn tegenstander en dat hij de chat niet had gelezen, maar daar geloven wij natuurlijk helemaal niks van).

Folmer speelde tegen Jan-Pjotr Komen. Beduusd van de guerilla-tactiek (gorilla-tactiek?) van Folmer liet de tegenstander zijn toren insluiten. Folmer maakte het daarna netjes af. Ook de tweede partij kreeg Folmer de overhand. In een dame-eindspel ruilde Folmer de dames af waar de computer niet erg positief over was. Toch lukte het beide spelers om te promoveren, zodat er alsnog sprake was van een dame-eindspel, anders gezegd een ‘side chick’-eindspel. Folmer probeerde eeuwig schaak te geven, maar werd uiteindelijk gedwongen om de dames af te ruilen, waarna hij de promotie van de derde zwarte dame niet meer kon tegenhouden.

Ikzelf had mijn handen vol aan Wim Boom. Ik kwam redelijk goed uit de opening en kon dankzij een foutje van de tegenstander een pionnetje stelen zonder concessies te hoeven maken. Dit had normaal gezien makkelijk omgezet kunnen worden in een winst, maar een onnauwkeurige zet van mij zorgde ervoor dat wit zijn stukken wat actiever werden. Daarna was het nog wel remise, ware het niet dat ik mezelf mat liet zetten. De tweede partij won ik wederom een pion. Mijn triple-pionnen gaven echter voldoende compensatie voor de tegenstander dat er niet meer in zat dan remise.

Het zat erop, 5-5 gelijkspel en dus ons eerste matchpunt! Tijdens de pauze konden de spelers genieten van een drumsolo inclusief watershow bij huize Rauw. De sfeer was goed. Sven nam ons mee op zijn roze wolk en vol goede moed gingen we de tweede pot in tegen ASC 1 uit Alphen aan den Rijn. Zou dit dan de eerste winst in de online KNSB competitie voor Schaakwoude kunnen betekenen? Helaas. Met de minuut zagen we onze kansen smelten als sneeuw voor de zon. De roze wolk waarop we ons begaven dreigde langzamerhand te transformeren in een grauwe donderwolk.

Ondergetekende mocht tegen Clement van de Laar de degens kruisen. Of nou ja, degens. Het voelde eerder als een broodmes tegen een cirkelzaag. In beide partijen verloor ik in de opening al een of meerdere pionnen, waardoor ik in de tweede partij al helemaal geen kans meer had. In de eerste partij heb ik kennelijk een mat in 2 gemist, maar net als mijn broodmes, was ik niet zo scherp. 2-0 achter.

Ook de eerste van Sven tegen Eric Fraikin was een Draak van een partij. Sven miste mat in 1, stond daarna alsnog gewonnen maar zag dit niet tijdens de partij. Voelde hij zich dan toch nog schuldig over het geweigerde remiseaanbod van de eerste ronde? In de tweede partij moest Sven door een mooi torenoffer van zijn tegenstander noodgedwongen zijn dame opgeven en een paar zetten later ook de partij.

Wie moest dan voor het team de kastanjes uit het vuur halen? Folmer zijn partij tegen Paul de Vries begon in ieder geval veelbelovend. Folmer kreeg voor het inleveren van zijn loper maar liefst drie pionnen en een levensgevaarlijke aanval. Gevoelsmatig moet het ergens gewonnen zijn geweest, maar Folmer kwam er net niet lekker doorheen. Een paardvork van de tegenstander tussen de koning en de dame betekende de vijfde verliespartij voor Schaakwoude. De tweede partij maken we niet veel woorden vuil aan, maar de partij eindigde na 12 zetten met een witte dame op f8 en Folmer kon naar de kleedkamers. 6-0 achter.

Was Christiaan dan de reddende engel? Jazeker! Ok, in de eerste partij tegen Dinard van der Laan kreeg hij een ondekbare triple-aanval van het witte paard voor zijn kiezen, waarna Christiaan te veel materiaal moest inleveren om te overleven. Maar in de tweede partij stond het witte paard aan zijn zijde, zodat Christiaan in het eindspel met een vorkje een volle toren voorkwam. Knap gewonnen en wederom een goed resultaat tegen een 2200+ ELO-speler!

Ten slotte de oudste van het stel, onze veteraan Ronald, die wellicht nog wat kon betekenen voor onze bordpunten tegen Wouter Hennink. Ronald had het achteraf over puntje, puntje, puntje partijen. En hoewel ik me niet graag laat censureren, kon ik me na bestudering van de partijen daar wel wat bij voorstellen. Ronald verloor de eerste partij nadat zwart een vrij gevaarlijke aanval had opgezet over de koningsvleugel die niet tegen te houden was. Ook in de tweede partij leek Ronald af te stevenen op een negatief resultaat, maar de tegenstander was met 18 seconden op de klok kennelijk niet zo zeker van zijn gewonnen stelling, dus werd remise aangeboden en geaccepteerd.

1½ – 8½ verloren, waardoor er toch een bitterzoet gevoel overheerste aan het einde van deze lange middag. Geen psychologische oorlogsvoering over de tafel. Geen uitvoerige nabesprekingen bij het diner over de partijen onder het genot van een corona-biertje. Geen vermoeiende terugreis voor de boeg. We moeten er maar even aan wennen.

Voor de liefhebber, hieronder de uitslagen en standen: