FSB-beker: 4 Goede partijen leiden tot bekerstunt

Vooraf aan de wedstrijd wisten we dat een goede uitslag tegen Lasker 1 een lastig verhaal zou worden. De gastheren waren namelijk overduidelijk ratingfavoriet, en waren ons inziens overduidelijk tot op het bot gemotiveerd om de verrassende KNSB-beker nederlaag tegen Schaakwoude te revancheren. Daarnaast waren de Laskerianen nu de grootste favoriet voor de FSB beker na de verrassende uitschakeling van Philidor 1 door Franeker. Gerke en ik hadden ons in de auto op de behoorlijk mistige heenweg (max. 50m zicht) dan ook ten doel gesteld een leuke partij te spelen. Om dan maar te zien waar we zouden eindigen.

In Sint Jacobiparochie werden we hartelijk door de Laskerianen welkom geheten, in een andere dan de hun gebruikelijke ruimte van het MFC. Dit vanwege een 50-jarige trouwerij. Ondanks dit feest konden we in relatieve rust prima schaken. Al werden we een keer op geschrikt door een koolmonoxide melder, verder waren de omstandigheden goed om optimaal te presteren.

De loting werd uitgevoerd door arbiter Murk Viersma en wees uit dat Schaakwoude aan de oneven borden zwart zou hebben en aan de even borden wit.

Op bord 1 hadden we Gerke geposteerd welke aan de andere kant met de witte stukken een voor ons oude bekende, maar de voor hem overbekende Sikko Ros trof. Het werd dus een broederstrijd.
De opening verliep vrij evenwichtig. Sikko wist in het vroege middenspel druk te krijgen op g7 en f6 door een batterij van loper met dame. Gerke wist dit te koste van een geïsoleerde dubbelpion op te lossen. Wel had Gerke een dameruil bewerkstelligt en er was even geen duidelijke aanval in de stelling. Er ontstond een toreneindspel met een 4-2 versus 3-3 pionnenstelling op het bord. Hierin kon Gerke zijn toren goed en actief plaatsen. De pionnen marcheerden aan beide kanten. Wat de beide koningen in het open veld bracht . Het werd remise omdat het dreigde eeuwig schaak te worden. (½- ½)

Waar de partij van Gerke en Sikko na geruime tijd en behoorlijk wat zetten beëindigd werd met het tekenen van de vrede, waren Gerben en combinatie grootmeester Dolf Wissmann na 2 uur en een kwartier spelen aanbeland bij de 13e zet. Van uit de opening werd er naar Gerben z’n gevoel nogal op het randje gespeeld. Hij vond het dan ook nodig om met 11. e6 de knuppel in het hoenderhok te gooien waar alle dreigende tactische verwikkelingen bewaarheid werden. Gerben won een kwaliteit, maar moest ondertussen twee aanvallen afslaan. Goed rekenwerk was nodig. Dolf miste op de 16e zet zijn kans om de stelling weer gelijk te maken en speelde in plaats daarvan zijn pion naar e6. Dit gaf Gerben de kans om zijn materiële voorsprong uit te consolideren en lichtelijk uit te breiden met een pion. Hij moest daarvoor wel een gevaarlijke koningsaanval toe staan. Deze werd na 5 zetten afgeslagen. Dolf leek vervolgens zijn aanval te vernieuwen maar een torenoffer van Gerben keerde het initiatief, en even later zag Dolf zich gedwongen op te geven. (½- 1½)

Evert kwam met zwart kwam goed uit de opening. Hij creëerde voldoende spel om het Jan Hibma moeilijk te maken. Helaas miste Evert ver in de partij bij een afruilcombinatie met stukken één zet waardoor hij een stuk moest weggeven. Daarna was alles anders. Evert probeerde met inmiddels nog 10 seconden op de klok een koningsaanval op te zetten, daar dreigde een mat in 1, maar Jan Hibma was net iets sneller en hij speelde de partij mooi uit met promotie tot een paard(!).(1½- 1½)

Ronald speelde met wit tegen Tjalling Wiersma. Wiersma kwam net iets beter uit de opening. Enkele kansjes om dit voordeel wat uit te breiden liet hij achterwege. Zwart speelde een pion op met de bedoeling aan te vallen, maar dit leidde juist tot pionverlies. De vrijpion die Ronald hierdoor had verkregen stond klaar om door te lopen. Toen aan de andere kant een koningsaanval kon worden opgezet, bleek dat het strijden aan twee fronten iets teveel voor zwart was. (1½- 2½)

Het doel van Gerke en Gerben om een goede en mooie partij te spelen was op alle 4 borden gehaald en resulteerde niet alleen in een goed gevoel maar ook in een uitermate verrassende overwinning van het FSB-bekerteam van Schaakwoude op Lasker. Ohja.. op de terugweg was de mist opgeklaard.

1. Sikko Ros (2166) – Gerke Ros (1874) 1/2-1/2
2. Tjalling Wiersma (2141) – Ronald van der Veen (1984) 0-1
3. Jan Hibma (2093) – Evert Drijver (1831) 1-0
4. Dolf Wissman (1995) – Gerben van der Heide (1826) 0-1