Schaakwoude ten onder tegen Pallas in lentezonnetje

Zaterdag 7 april was het ijsbaangebouw van ijsclub de Wâlden het decor voor de wedstrijd Schaakwoude tegen DSG Pallas uit Deventer. Met een prachtig schijnend lentezonnetje tegen de ramen werden omstreeks 12 uur de klokken ingedrukt. Al snel bleek dat de gasten uit Deventer in deze wedstrijd om des keizers baard uit waren op een overwinning. Enkele stellingen van de Schaakwoudenaren boden na een uurtje spelen al weinig perspectief meer. Bart kon zo zijn koning na twee uren strijden zijn koning al omleggen. In de volgende uren volgden Roel, Ronald, Henk en Gerben dit voorbeeld. Een 0-5 achterstand, het was zaak om de eer nog wat te redden. Jan Sybren deed met een halfje de eerste duit in het zakje. Wietse leek in een remise eindspel te zijn beland, maar door een fout van de tegenstander kon hij toch een punt bijschrijven. Sjoerd wist uiteindelijk ook de winst over de streep te trekken. Dit maakte de einduitslag van 2,5 – 5,5 iets draaglijker. Gelukkig konden de partijen buiten in het lentezonnetje en onder het genot van een biertje geanalyseerd worden. Over twee weken vindt de laatste wedstrijd van het seizoen plaats, eveneens thuis en dan is HSP/Veendam de tegenstander.

Schaakwoude

DSG Pallas

Hoekstra , S. (Sjoerd) 1992 Klinge , J.R. (Jim) 2008 1 – 0
Veen van der, R. (Ronald) 1952 Merza , M. (Morris) 2183 0 – 1
Lemstra , B. (Bart) 1960 Pavoordt van de, M. (Max) 2091 0 – 1
Hazenberg , R. (Roel) 1953 Bielderman , G.H. (Guy) 2049 0 – 1
Broersma , H. (Henk) 1860 Roos de, R. (Radboud) 1879 0 – 1
Heide van der, G. (Gerben) 1902 Paans , J. (Johnny) 1981 0 – 1
Zagema , J.S. (Jan Sybren) 1828 Bloemsma , B. (Ben) 1822 ½ – ½
Jong de, W.P.J. (Wietse) 1888 Rindertsma , C. (Chris) 1789 1 – 0
Gemiddelde Rating: 1917 Gemiddelde Rating: 1975 2½-5½

Schaakratings zeggen niets over bowlingkwaliteiten

Zaterdag 17 maart stond er een uitje op het programma voor de leden en aanhang van Schaakwoude. Dit uitje ging richting het bowlingcentrum in Oostrum, nabij Dokkum. De activiteit trok weer flink wat deelname, zo waren er 22 deelnemers die de stoute en foute bowlingschoenen aantrokken. Deze passessies leverden zoals gewoonlijk weer hilarische momenten op, sommige leden overwegen zelfs om zelf van deze modieuze schoenen aan te schaffen.

Omstreeks 8 uur was de indeling klaar en vlogen de eerste ballen reeds richting de pins. Mathijs gaf meteen zijn visitekaartje af door in de eerste beurt meteen een strike te laten noteren. Daarna zouden anderen dit voorbeeld volgen. De deelnemers waren verdeeld over vier banen, zodat iedereen in ieder geval een rondje van 10 beurten kon laten noteren. Dit lukte soms niet door wat vertraging op en rond de baan. Jan Sybren gooide erg sterk en haalde maar liefst 156 punten, hiermee had hij maar liefst 37 voorsprong op Ronald. Evert kwam tot 114 punten.

Om 9 uur was het tijd voor wat welverdiende rust. Sommige van de bowlingballen hebben een flink gewicht en dat zorgt dan voor een flinke work-out. In de pauze was er tijd om wat langere gesprekken te voeren en natuurlijk voor een hapje en een drankje. Na een klein uurtje kon er weer met vette vingertjes een balletje gegooid worden.

Ditmaal was er een indeling van groepen op basis van de resultaten in de eerste ronde. In de eerste groep vielen meteen drie spares te noteren. Het leek dat er op dat bijna iedereen de eerste ronde had gebruikt om warm te draaien, bijna iedereen scoorde in de tweede ronde aanzienlijk hoger. Alleen Jan Sybren, Evert en Ronald noteerden lagere scores. Al snel gingen de ogen in deze ronde richting de tweede baan, waar Bauke te sterren van de hemel gooide, hij kwam uiteindelijk tot een score van 143 punten. Henk en Gert-Jan volgden hem op respectabele afstand met 122 en 119 punten. Dat er veel ballen werden gegooid bleek na een tijdje wel toen er geen ballen meer terugkwamen, omdat deze onderweg vast bleven hangen. Noemenswaardig is ook nog het slot van Johan, hij eindigde met twee formidabele strikes en bij zijn laatste worp bleef er helaas nog één pin staan.

Over twee ronden was Jan Sybren de winnaar met 270 punten. Dit stelt niet zoveel voor bij de perfect game in het bowlen, wat 300 punten oplevert. Maar zouden bowlers ook kunnen schaken? Bauke en Henk werden gedeeld tweede met 232 punten. Eeke besliste de damesstrijd nipt in haar voordeel, ze bleef Brigitta vijf punten voor. Gert-Jan, met de hoogste schaakrating, kwam tot een vijfde plaats. Wietse en Roelof hebben ook een hoge schaakrating, maar wisten het bij het bowlen niet verder dan de 18e en 21e plaats te schoppen.

Het was een geslaagd uitje en iedereen heeft met volle teugen genoten. De spelers kunnen met een goed (bal)gevoel vooruitkijken naar de laatste ronden van zowel de interne als externe competitie.

Naam Ronde 1 Ronde 2 Totaal Plaats
Jan Sybren 156 114 270 1
Henk 110 122 232 2
Bauke 89 143 232 2
Menno 112 114 226 4
Gert-Jan 98 119 217 5
Johan 98 110 208 6
Gerben 93 109 202 7
Evert 114 87 201 8
Jos 88 111 199 9
Ronald 119 76 195 10
Folmer 91 101 192 11
Pieter 84 107 191 12
Eeke 78 106 184 13
Brigitta 84 95 179 14
Catrines 70 106 176 15
Hessel 84 90 174 16
Mathijs 79 94 173 17
Wietse 74 95 169 18
Kees 78 85 163 19
Hannie 67 91 158 20
Roelof 50 99 149 21
Koos 69 71 140 22

Schaakwoude verslaat de Koninklijke

Op 10 maart rijd ik naar de dichtstbijzijnde KNSB-wedstrijd van het seizoen, de afstand van Stiens naar de uitwedstrijd in Leeuwarden is slechts iets meer dan 10 kilometer. Vandaag staat de wedstrijd tegen K.S.C. Philidor 1847 3 op het programma, de K. in de naam van de opponent staat voor Koninklijke. De aankomst bij de speelzaal doet ook enigszins vermoeden dat er een afvaardiging van de Koninklijke familie is, het parkeerterrein staat tjokvol auto’s en bussen.  Gelukkig is er op de P+R in de buurt nog wel plek, maar helaas geen bus die mij naar de speellocatie rijdt. De speellocatie van Philidor heeft een kleine metamorfose ondergaan en ook de naam is veranderd, waar voorheen Priyas op de gevel prijkte is dit vervangen door Zaal Enzo. Bij binnenkomst blijkt het zalencentrum ook als kleedkamer te dienen voor een contest van het CGN in het Kalverdijkje. Dit zorgt, naast de drie schaakwedstrijden die hier vandaag plaatsvinden, voor veel levendigheid in het zalencentrum.

Dan naar de wedstrijd. Voor ons staat er weinig meer dan een goede klassering op het spel, voor Philidor zijn de belangen groter, zij hebben de punten hard nodig in de strijd tegen het degradatiespook. Omstreeks 1 uur geeft scheidsrechter Erwin Denissen het sein om te beginnen. Ik mag het zelf tegen Oene Schriemer opnemen, al snel kom ik iets gedrukt te staan. Als ik bij de andere borden langs wandel, zie ik dat er nog weinig valt te zeggen over de uitkomst van de middag. Bij “Koninklijke” hoort wellicht ook enig trommelgeroffel, plotsklaps komt er vanaf het parkeerterrein een flink kabaal, het doet de schakers in ieder geval opveren. Het blijkt te gaan om het warm te draaien voor het contest. De scheidsrechter neemt in ieder geval even poolshoogte.

Zo in de loop van de middag hoor ik van Wietse de woorden “Och, ik had het nog wel gezien”. Met deze woorden geeft hij op. Hij had de opening niet goed behandeld en tegenstander Rein de Boer wist met de witte stukken Wietse flink onder druk te zetten. Wietse verloor een pion en bij het spreken van de eerder genoemde woorden ging de partij verloren. Daarna weet Henk het eerste punt te scoren. Hij komt met wit tegen invaller Pieter Ploeger geen moment in gevaar en pakt met een koningsaanval het punt. Zo staat het 1-1.

Teamcaptain Gerben speelt tegen Egbert Wind, hij krijgt vanuit een gelijkwaarde stelling de kans om de zwarte koning aan te vallen. Deze kans laat hij niet onbenut en hij kan de dames ruilen en meteen een kwaliteit winnen. Niet lang daarna is het punt binnen. Jan Sybren mag het met zwart opnemen tegen invaller Siem van Eijk. Als ik in de middag eens bij hem aan het bord kijk zie ik dat hij al in tijdnood zit. Wit is bezig met een koningsaanval en zwart probeert het aan de andere kant. In deze tijdnood wordt er veel geruild, wit ruilt eigenlijk één loper te veel en zo komt Jan Sybren in een gunstig eindspel met een goed paard tegen een slechte loper. Dit weet hij te winnen en de stand is nu 3-1 in ons voordeel.

Ik kom op het plastic bord, dit heeft niet echt een koninklijke uitstraling, steeds slechter te staan tegen Oene Schriemer en wacht eigenlijk vanaf zet 25 op de beslissende klap. Maar deze blijft uit, mede omdat de het klokje steeds verder tikt. Wit kiest het verkeerde plan en zo win ik in tijdnood enkele pionnen, ook wordt de witte stelling er niet beter op. Net na de veertigste zet geeft mijn tegenstander op. Naast mij was onze invaller Gert-Jan nog steeds met de witte stukken bezig tegen Eelke Heidinga, een collega van hem. Hij had uit het oog verloren dat zwart een sterke loper op E3 kreeg. Ook had hij geen bewegingsvrijheid, maar zwart wist de winst niet direct te vinden. In een lastig eindspel won Gert-Jan nog een pion, maar even later moest hij één teruggeven en kwam zo in een verloren positie terecht. Nog een halfje nodig voor de overwinning, de stand is nu 4-2.

Bart heeft op dat moment een remisestelling tegen Marcel Vermaat bereikt. Maar hieraan is behoorlijk wat aan vooraf gegaan. Hij werd in de opening en het middelspel weggespeeld. Maar ook hier bleef rond de tijdnood de beslissende klap achterwege. Na de tijdnood kan hij niet veel anders doen dan tegenhouden, totdat er een kans komt om af te wikkelen naar een stelling met koning en toren tegen koning, toren en paard. Marcel probeert het nog heel lang, maar het eindresultaat wordt remise. De overwinning is binnen.

De partij die dan nog gaande is, is een Drachtster aangelegenheid. Roel en tegenstander Gerard Baars hebben decennia lang samen bij D.S.C. gespeeld. Roel kreeg met de witte stukken voordeel via de open C-lijn, maar hij kon hier geen voordeel uit halen. Het werd een erg lange partij, maar liefst drie notatiebiljetten lang. Roel wist na ruim vijf uren schaken een paar pionnen te snoepen. Maar het duurde tot kwart voor zeven voordat de overwinning binnen was.

Zo weten wij, wellicht met enig fortuin, de matchpunten terug mee te nemen naar Damwâld. Wij staan nu keurig vierde in de stand. In april mogen wij het in ronde 8 opnemen tegen concurrent DSG Pallas uit Deventer.

 

Philidor 1847 3

Schaakwoude

Vermaat , M.C. (Marcel) 2192 Lemstra , B. (Bart) 1960 ½ – ½
Schriemer , O. (Oene) 2001 Veen van der, R. (Ronald) 1952 0 – 1
Heidinga , E. (Eelke) 1901 Rauw , G.J. (Gert Jan) 2144 1 – 0
Boer de, R. (Rein) 1991 Jong de, W.P.J. (Wietse) 1888 1 – 0
Baars , G.H.A. (Gerard) 1827 Hazenberg , R. (Roel) 1953 0 – 1
Wind , E.T. (Egbert) 1869 Heide van der, G. (Gerben) 1902 0 – 1
Ploeger , P. (Pieter) 1675 Broersma , H. (Henk) 1860 0 – 1
Eijk van, S.G. (Siem) 1727 Zagema , J.S. (Jan Sybren) 1828 0 – 1
Gemiddelde Rating: 1898 Gemiddelde Rating: 1936 2½-5½

 

Bart Lemstra wint nieuwe formule Jan van der Veen-toernooi

Op zaterdag 20 januari vond het 35e seniorentoernooi van Schaakwoude plaats, dit toernooi heet vanaf 2014 het Jan van der Veen-toernooi, naar de overleden mede-oprichter en bestuurslid. Dit jaar kwam er nog een wijziging op de oude formule. De organisatie vond dat het tijd was voor een nieuwe formule en daarom is er overgestapt op zeskampen. Dit houdt in dat er in plaats van 3 nu 5 iets kortere partijen worden gespeeld. Er is een groepsindeling op rating, daarmee zijn de snelschaakwedstrijden om de wisselbekers ook verleden tijd. Wel had de organisatie weer een notatieboekje beschikbaar gesteld met daarin de lokale sponsoren.

Na een openingswoordje kon er net na 10 uur afgetrapt worden met de eerste ronde. De 32 deelnemers van het toernooi moesten even rustig op gang komen. Dit was vooral zichtbaar in de A-groep, de groep met de hoogstgerate spelers, want hier werden alle drie partijen remise. Nu werd er in tegenstelling tot eerdere jaren, dus nog een ronde voor de pauze gespeeld. In de A-groep eindigden twee partijen in remise en wist de Dokkumer ratingfavoriet Amir Nicolai de nummer 2 Jan Hibma uit Leeuwarden te verslaan. In alle andere groepen speelden de ratingfavorieten remise tegen elkaar.

Hierna was het pauze en dus tijd voor een welverdiend kommetje “snert” of een broodje bal. Deze maaltijd leverde energie op en dat was ook terug te vinden in de uitslagen. Er werd flink gestreden. In de A-groep versloeg Bart Lemstra met de witte stukken Amir Nicolai en kwam zo aan kop te staan. Evert Drijver, vorig jaar nog toernooiwinnaar, probeerde zijn slechte start (0,5 uit 2) te herstellen en dit lukte, hij versloeg Egbert Huizinga. De vierde ronde bood een zelfde soort spektakel. In de A-groep kwamen Bart Lemstra en Amir Nicolai gezamenlijk aan de leiding. Groninger Egbert Huizinga pakte de leiding in de B-groep door Schaakwoude-lid Mathijs Visser te verslaan. Leeuwarder Jan Torensma ging in de C-groep aan de leiding. In de D-groep stond Jan Denkers uit Almere aan de leiding. In de E-groep speelden acht spelers 5 ronden een Zwitsers systeem. Hierin gingen Damwâldster Rense de Boer en de winnaar van de 2e klasse van verleden jaar Harm Korten uit Leeuwarden aan de leiding.

Het blijkt dan ook wel dat sommige deelnemers toch wel de nodige kilometers hadden afgelegd om in Damwâld te komen. Door de aanleg van de Centrale As is Damwâld nu sneller te bereiken. Voor de organisatie was het daarom ook wel een beetje teleurstellend dat er weinig deelnemers uit de rest van Fryslân de weg naar Damwâld hadden gevonden. Na de vierde ronde vond de traditionele gebaksverloting plaats op basis van een nummer in het notatieboekje. Dit leverde vijf tevreden winnaars op die thuis hun buikje weer prima kunnen vullen. De meeste andere deelnemers maakten ook nog kans op iets eetbaar, want net zoals andere jaren bestond het prijzenpakket weer uit heerlijke vleespakketten.

In de slotronde wisten de beide lijstaanvoerders in de A-groep te winnen. Door het onderlinge resultaat werd Schaakwoude- en DTK-lid Bart Lemstra uit Buitenpost de winnaar van de wisselbeker van het Jan van der Veen-toernooi van 2018. Amir Nicolai werd daardoor tweede en Ronald van der Veen werd op een half puntje achterstand derde. In de B-groep wist Egbert Huizinga, speler van de Groninger Combinatie, de leiding vast te houden en werd zo voor Evert Drijver en Mathijs Visser eerste. In de C-groep ging het jeugdige talent, Sven Broersma uit Kollumerzwaag, er met de eerste prijs vandoor. Jan Torensma en Alle Vlasma eisten de tweede en derde plaats op. Johan Cnossen en Jan Meijer, beide uit Hurdegaryp, hadden er een mooie strijd van gemaakt, maar uiteindelijk ging Johan Cnossen er nipt met de 1e prijs vandoor. Jan Meijer werd dus tweede en Jan Denkers werd derde. In de E-groep was het tot het einde spannend. Harm Korten verloor van Henk Visser en Rense de Boer wist uit verloren positie René Wijnstra te verslaan, hiermee wist Rense de Boer de titel in de E-groep op te eisen met een punt voorsprong op Harm.

Zo waren voor 5 uur alle prijzen verdeeld. Over het algemeen waren de schakers in alle groepen goed aan elkaar gewaagd, dit bleek ook wel uit het feit dat er niemand in geslaagd was alle partijen te winnen. De organisatie kan terug kijken op een geslaagd evenement en hoopt iedereen volgend jaar weer te verwelkomen en wellicht dat er dan ook weer meer deelnemers uit de andere regionen van Fryslân aan de start verschijnen.

KNSB-bekerteam ten onder in Zuiderzee

Daar waar honderd jaar geleden de Zuiderzee nog woest tekeer ging, daar mocht het KNSB-bekerteam van Schaakwoude het nu tegen Almere opnemen. Stuurman Bart maakte een lange reis, hij moest eerst de kapitein Gerben in de voormalige admiraliteitsstad Dokkum oppikken. Daarna werd koers gezet richting het zuiden. In het moderne centrum van Almere kwamen zij Ronald, die vanuit de hanzestad Zwolle aan was komen zeilen en Jan Sybren die vanuit Utrecht kwam tegen. Hier werden eerst de nodige vitamines genuttigd tegen de scheurbuik.

Net na half acht werden de klokken in werking gezet. Ronald kwam tegen Martijn Woudsma al meteen in zwaar weer terecht. Hij verloor net na de opening een stuk en kon na wat kleine strubbelingen de vlag strijken.

Bart kwam goed uit de opening tegen Tobias Kabos. De partij kabbelde wat gelijkwaardig door en vanuit het kraaiennest werd besloten geen overbodige risico’s te nemen. Een remise was dan ook het resultaat.

Kapitein Gerben moest met het mes tussen de tanden vechten voor een gelijke stelling tegen Dennis van Leusden. Toen dat het geval was kon Gerben zijn geschut naar voren richten. Een paardoffer zorgde voor een explosie in de kruidkamer en leverde twee pionnen winst op. Het was nog even laveren, maar toen de wind in de zeilen kwam ging het erg snel. Een nette overwinning van de kapitein.

Nu moest Jan Sybren winnen om vluggerpartijen te voorkomen. Hij stuitte op Richard van ’t Schip. Hij verkreeg iets meer ruimte op het sop. De zee werd steeds woeliger en het klokje tikte verder. Jan Sybren wist enkele pionnen buit te maken. Alleen in tijdnood kon hij geen vorderingen maken. Zijn mooie voorsprong ging naar de haaien en hij moest helaas in remise berusten.

Alles kwam op het snelschaken aan. Bart stapte al snel naast de loopplank. Ronald werd wederom gekielhaald. Gerben kon de eer redden door de stelling van zijn tegenstander te enteren. Jan Sybren won een stuk, maar struikelde over het dek en viel alsnog overboord.

Zo zonk het vlaggenschip van Schaakwoude naar de bodem van de Zuiderzee. Wellicht komt dit bij een drooglegging ooit nog boven water.

Uitslagen van respectievelijk de reguliere en snelschaakpartijen:

Thuis Uit Score
Kabos , T.E.C. (Tobias) (2316) Lemstra , B. (Bart) (1952) ½ – ½
Woudsma , M. (Martijn) (2186) Veen van der, R. (Ronald) (1983) 1 – 0
Leusden van, D. (Dennis) (2063) Heide van der, G. (Gerben) (1880) 0 – 1
Schip van ‘t, R.M. (Richard) (1968) Zagema , J.S. (Jan Sybren) (1857) ½ – ½
2 – 2
Thuis Uit Score
Kabos , T.E.C. (Tobias) (2316) Lemstra , B. (Bart) (1952) 1 – 0
Woudsma , M. (Martijn) (2186) Veen van der, R. (Ronald) (1983) 1 – 0
Leusden van, D. (Dennis) (2063) Heide van der, G. (Gerben) (1880) 0 – 1
Schip van ‘t, R.M. (Richard) (1968) Zagema , J.S. (Jan Sybren) (1857) 1 – 0
3 – 1

Schaakwoude in vuur en vlam

Op vrijdag 22 september stond voor de leden van Schaakwoude de eerste activiteit van het seizoen op het programma. Traditioneel vindt in september de barbecue plaats, zo ook dit jaar. Een twintigtal leden had zich een weg weten te vinden naar het ijsbaangebouw. Al snel werd er van salades en stokbrood genoten. Niet veel later lag het eerste vlees op de barbecue, maar niet alleen vlees, want er was ook aan de vegetariër gedacht. Op de barbecue werd het vlees zo nu en dan te midden van de hoge vlammen gegaard. Gezien het herfstweer kon een beetje warmte van de vlammen ook geen kwaad. Maar hoe later het klokje tikte, hoe meer men de warmte van binnen opzocht. Al met al kan met terugkijken op een geslaagd evenement.

Schaakwoude goed uit de startblokken!

Na een plezierig autoritje van een paar uurtjes met onderweg sterke vakantieverhalen en andere wetenswaardigheden kwamen we in Hardenberg aan, een nieuwe tegenstander want de K.N.S.B. heeft de competities door elkaar gehusseld en er zijn daar voor een paar extra verre tegenstanders voor ons bij gekomen.

 

Het bleek dat de schaakwedstrijd gehouden werd in het eigen clubgebouw van de plaatselijke schaakclub ongeveer vergelijkbaar met het ijsbaanhokje in Damwoude, maar hier is wel een afgesloten ruimte waar volop geanalyseerd kan zonder al te veel overlast te veroorzaken.

Ook de consumpties waren prettig geprijsd en er waren zelfs beperkte mogelijkheden tot een warme hap.

 

Na een welkomstwoord van de arbiter Erwin Denissen, die kort de nieuwe wijzigingen in het schaakreglement aanstipte mochten we van start.

 

Gerben mocht met de witte stukken aantreden tegen de meisjeskampioen tot 16 jaar Feline Waardenburg. Gerben was nog een beetje roestig en kwam niet lekker uit de opening en verloor na dameruil een pion. Toen Feline echter later inging op een grootscheepse afruil ging, deed zij het niet helemaal handig en er werd door haar weer een pion ingeleverd. Gerben deed een remise-aanbod omdat hij in het eindspel van paard en vier pionnen tegen loper en vier pionnen geen heil zag. Dit aanbod werd met graagte aangenomen.

 

Wietse mocht het opnemen tegen de meisjeskampioen tot 14 jaar Marlinde Waardenburg, die overigens al een hogere rating heeft dan haar oudere zus. In de Franse verdediging offerde zij een centrumpion maar kreeg daarvoor wel actief spel terug. Na een dameruil kreeg Marlinde veel druk op het zwarte centrum waar de zwarte koning was blijven hangen. Voor zwart was er een betere verdediging mogelijk geweest door de opstoot van de witte f-pion te blokkeren, wit had kunnen profiteren maar koos ervoor om haar koning op een veilige plek te zetten dit gaf zwart net genoeg tijd om de zaak te consolideren wit kon wel de pion terugwinnen maar na afruil zou er een stelling ontstaan met ongelijke lopers en daarom werd er tot remise besloten.

 

Ronald had de oudste zus Lisanne Waardenburg als tegenstander, Ronald kwam redelijk goed uit de opening, maar verspilde tijd door te twijfelen tussen verschillende plannen en een opmars van pionnen richting de vijandelijke koning bleef uit.

In plaats daarvan koos hij er voor om de dames te ruilen, maar dit zorgde er wel voor dat haar zwartveldige loper buiten spel kwam te staan.

Lisanne verkreeg steeds meer tegenspel en richting de tijdcontrole leek er een remise-achtige stelling te ontstaan.

Juist op dat moment gaf Lisanne na een kleine combinatie een stuk cadeau. Hiermee was het pleit beslecht en kon Ronald het punt bijschrijven.

 

Gert-Jan speelde een mooie Caro Kann maar koos ervoor om niet te rokeren en wit had volgens Fritz kunnen profiteren toen wit echter de loper ruilde op het verkeerde veld was de stelling weer in evenwicht. Hierna kon Gert-Jan door middel van een goed getimede opstoot van pionnen richting de vijandelijke koning een kwaliteit winnen, terwijl het initiatief stevig in handen van Gert-Jan bleef. De stelling was technisch gewonnen maar moest nog wel secuur uitgespeeld worden en dit is Gert-Jan wel toevertrouwd.

 

Van de andere partijen heb ik nog geen verslag binnen, maar weet nog dat Roelof Hazenberg overtuigend een Grand-Prix aanval van Leo Klapwijk overleefde en tijdens het eindspel eventjes moest oppassen maar hij tikte het allemaal probleemloos uit.

Jan Sybren heeft tegen Han Kuik lang tijd gewonnen gestaan maar speelde het tot zijn eigen ongenoegen niet helemaal vlekkeloos en koos ervoor om middels zetherhaling voor remise te gaan, een ander optie was geweest om een toren te offeren en te gaan voor een kansrijk eindspel van drie pionnen tegen een losse toren

 

Al met al een goede start voor ons eerste en we na 1 ronde op bordpunten eerste.

In dit geval is het jammer dat K.N.S.B. competitie geen sprint is maar een marathon!

 

 

Meulen van der, F.R. (Freerk Rinder)(1903) Lemstra , B. (Bart) (1952) ½ – ½
Reinders , J. (Joan) (1870) Rauw , G.J. (Gert Jan) (2140) 0 – 1
Waardenburg , L.A. (Lisanne) (1795) Veen van der, R. (Ronald) (1983) 0 – 1
Klapwijk , L. (Leo) (1786) Hazenberg , R. (Roel) (1967) 0 – 1
Schooten van, L. (Lars) (1821) Hoekstra , S. (Sjoerd) (1959) 0 – 1
Kuik , J. (Han) (1748) Zagema , J.S. (Jan Sybren)(1857) ½ – ½
Waardenburg , F.H. (Feline) (1659) Heide van der, G. (Gerben)(1880) ½ – ½
Waardenburg , M.D. (Marlinde) (1743) Jong de, W.P.J. (Wietse) (1885) ½ – ½

 

Schaakwoude vergeet stunt volledig uit te voeren

Het is zaterdagochtend 4 februari, ik loop omstreeks 10 over 10 richting de bus. De KNSB-wedstrijd tussen Schaakwoude en koploper Almelo begint pas om 12 uur, maar dan blijkt dat de 25 kilometer tussen Stiens en Damwâld met het openbaar vervoer toch een hele wereldreis is. Keurig op tijd arriveer ik bij het ijsbaangebouw, niemand aanwezig en zeker geen ijs. Ik besluit nog een kleine ronde te maken, tijdens deze ronde kom ik tot ontdekking dat de putdeksels in Damwâld uit Almelo komen. Als ik weer bij het ijsbaangebouw kom zijn er inmiddels de eerste tekenen van leven te bekennen. Gestaag tikt de klok verder richting 12 uur en de eerste spelers van Almelo verschijnen ook al. Er volgt echter de mededeling dat een drietal iets verlaat is, ach geen probleem dan beginnen we 10 minuten later. En zo geschiedt.

Op bord 6 slaat de vlam meteen in de pan. Wietse lijkt te kunnen profiteren van een slechte zet van tegenstander Alvin Jutba, maar hij pakt het verkeerd aan. Hij komt onder erg onder druk te staan en legt uiteindelijk zijn koning om. Ondertussen gebeurt er op de andere borden natuurlijk ook het nodige. Henk komt aan bord 1 enigszins onder druk te staan tegen Marcel Wildschut, maar deze wil iets te graag offeren en overspeelt zo zijn hand. Een keurige overwinning van Henk. 1-1 is dan dus de stand.

Gerben, net herstelt van een dagje ziekte, gaat op bord 8 tegen Yannic Husers op een eindspel in met twee paarden tegen een loper en een paard. Zijn paarden kunnen de juiste velden niet bereiken en hij moet een paard geven voor een vrijpion. Daarna vecht hij nog even tegen de bierkaai, maar het betekent een nul. Bart bereikt met wit vanuit de opening een prettige stelling, steeds staat hij iets beter tegen Martin Bootsma. Echt voortgang boeken lijkt maar moeizaam te gaan, maar dan ineens is daar een mooie kans. Een dameoffer beslist de partij. 2-2, een gelijkspel of zelfs een overwinning zitten er in.

Invaller Gert Jan speelt aan bord een degelijke partij met zwart. Hij zet de geïsoleerde pion van de ervaren Ben Poelstra flink onder druk. Hij wint deze pion en kan zo doorstomen naar de overwinning. Aan bord 5 is Sjoerd Hoekstra inmiddels in de problemen geraakt tegen Edwin Sarink. Hij zit in flinke tijdnood en moet steeds meer verzwakkingen toelaten. Het opgeven komt dan ook niet geheel onverwacht. 3-3 en nog steeds volop spanning.

Ik neem met wit zitting aan bord 2 tegen Johan op den Dries. Net na de opening ontbrandt het spel wanneer ik met mijn paard het veld c5 probeer op te zoeken. Als ik het nalaat om de b-lijn te bezetten betekent dit ook dat ik een kwaliteit moet offeren. Ik krijg er wel twee pionnen voor terug. Als zwart dan richting de 40 zetten niet de juiste zetten weet te vinden en zijn eigen koning aan de zijlijn zet, krijg ik steeds meer kansen. Mijn tegenstander heeft moeite om zijn plan om voor winst te spelen om te zetten naar een remise. Wanneer ik dan verder met mijn vrijpion op kan stomen is de winst binnen. 4-3. Maar Jan Sybren lijkt hetzelfde probleem te hebben als mijn tegenstander, van op winst spelen naar remise nemen is niet altijd even eenvoudig. Jan Sybren komt tegen Alexandr Mityaev goed uit de opening en wint een pion. Als hij deze pion verliest wordt er over en weer remise aangeboden, maar beide spelers willen dat op dat moment niet. Jan Sybren raakt steeds meer de wegkwijt en kan zijn zo goed als zeker lijkend halfje niet meer maken, hij krijgt het deksel op zijn neus. 4-4, een keurig punt tegen de koploper, maar er had een nog grotere stunt ingezeten.

De sfeer is er bij de chinees niet minder om. Na afloop worden er nog een paar potjes pool gespeeld en ook daar blijkt dat het balletje raar kan rollen. De volgende wedstrijd spelen we 11 maart thuis tegen provinciegenoot WES.

Hier de individuele uitslagen:

T Schaakwoude 1957 Almelo 1987 4 4
1. Henk Broersma 1851 Marcel Wildschut 2101 1 0
2. Ronald van der Veen 1995 Johan op den Dries 2015 1 0
3. Gert Jan Rauw 2154 Ben Poelstra 1978 1 0
4. Bart Lemstra 1993 Martin Bootsma 2039 1 0
5. Sjoerd Hoekstra 1987 Edwin Sarink 1968 0 1
6. Wietse de Jong 1891 Alvin Jutba 1959 0 1
7. Jan Sybren Zagema 1884 Alexandr Mityaev 1992 0 1
8. Gerben van der Heide 1900 Yannic Husers 1847 0 1

 

Schaakwoude pakt winst in Kampen

Zaterdag 17 december vormde het wijkcentrum Reijersdam in Kampen het decor voor de wedstrijd D&Z/O&O (Denk & Zet Oefening & Ontspanning) – Schaakwoude. Dit wijkgebouw straalt altijd een hoop leven uit. Vorige keer was men aan het bridgen, nu aan het biljarten en kerststukjes maken, een echt wijkcentrum. Maar deze zaterdag dus ook aan het schaken, hoe ging het er op de borden aan toe?

Bart speelde met wit een snelle remise tegen Hans Spoelsta. Daarna volgde er een knotsgekke overwinning van Wietse, volgens mij heeft elk stuk wel eens aangevallen gestaan, maar Seine Hakkers had het er moeilijk mee en moest uiteindelijk zijn koning omleggen. Roel maakte remise tegen William Cornelissen, nadat hij enkele beter voortzetting miste. Een 2-1 voorsprong dus, maar daarnaast stond Sjoerd wel erg goed. Henk kon de aanvallen van Ton van Zaalen allemaal maar net bedwingen en maakte remise. Jan Sybren nam het remiseaanbod van Jarno Visscher aan en ook Ronald maakte remise tegen Johan Redeker. HIj kon zijn prettige stelling niet direct verzilveren. Met Sjoerd en Gerben nog bezig moest er nog een punt gescoord worden. Gerben kwam flink onder druk te staan tegen Berd Ekkelboom, leek te verliezen, miste de winst en verloor uiteindelijk toch. Gelukkig kon Sjoerd de vis op het droge trekken tegen Muharem Mujkanovic. Hiermee was de winst een feit. 

Vanwege Kerst In Oud Kampen (KIOK) was het in Kampen erg druk en werd het resultaat in Zwolle bij de chinees gevierd.

 

Schaakwoude uitgebekerd in KNSB

Op 9 december mocht Schaakwoude het in de KNSB-beker opnemen tegen het roemruchte HSG uit Hilversum. Omdat het duel plaats vond op een vrijdag moest het Hilversumse SchaakGenootschap uitwijken naar de buurtgenoot Laren.

Het viertal van Schaakwoude had behoorlijk wat moeite om gezamenlijk op tijd aanwezig te zijn. Ronald haalde ternauwernood de trein Leeuwarden. Gerben pikte Ronald en Bart in Grou op, maar de afslag Joure werd vakkundig gemist. In Hilversum werd een hapje gegeten en nadat Jan Sybren hier ook gearriveerd werd koers gezet richting Laren. In een zaaltje bij de Ontmoetingskerk werd omstreeks kwart voor acht begonnen.

Kopman Bart kwam met wit redelijk uit de opening tegen Kees Nagtegaal. Ronald stond erg gedrukt tegen Wim van der Wijk. Jan Sybren kwam met een klein wit plusje uit de opening tegen Herman van Engen. Gerben had erg snel het bord in vuur vlam gezet. Tegenstander Jorgen Henseler kreeg een aanvalsstelling na een mooie combinatie.

Bart liet zijn loper insluiten en daarna konden de stukken vrij vlot weer in het doosje. Jan Sybren ging op pionnenjacht, maar daardoor kwam zijn dame buiten spel te staan. Zijn tegenstander kreeg hierdoor een mooie beslissende aanval. Een 2-0 achterstand.

Gerben kon de aanvallen weerstaan en zag zijn stelling naar remise vervlakken. Zijn remiseaanbod werd aangenomen en daarmee waren de kansen op verder bekeren verkeken. Ronald had optimaal gebruik gemaakt van een slechte zet. De twee vrijpionnen waren de opmaat voor de overwinning.

Een 2,5-1,5 nederlaag tegen een sterke tegenstander was het maximale wat er in zat. Daarna werd aan de lange terugreis begonnen.

Bart Lemstra (wit) – Kees Nagtegaal 0-1
Ronald van der Veen – Wim van der Wijk 1-0
Jan Sybren Zagema – Herman van Engen 0-1
Gerben van der Heide – Jorgen Henseler 0,5-0,5